Milica S. Joković

  • Adresa: /
  • Email: /
  • Telefon: /
  • LinkedIn: /

Fakultet političkih nauka, Univerzitet u Beogradu.

PERIODIKA

TIPOLOGIJE KORUPCIJE

U radu su prikazane i analizirane tipologije korupcije, od prvih koje su se pojavile krajem šezdesetih godina 20. veka, do savremenih, pri čemu su sve potkrepljene primerima. Na osnovu tipologija svetskih istraživača, autor je u radu ponudio i tipologiju korupcije u Srbiji, odnosno koruptivnog iskustva na osnovu koruptivnih dela u Srbiji. U Srbiji su identifikovane parohijalna, institucionalna i politička korupcija. U okviru svakog od ta tri tipa postoji i mala i velika korupcija. Cilj rada je da identifikuje tipove korupcije na osnovu vrsta koruptivnih radnji koje su se pojavile i raširile u nekom društvu. Tipologije su moćno analitičko sredstvo, ne samo za istraživanje korupcije već i za praktične mere u strategijama i akcionim planovima u borbi protiv korupcije. Tipologije korupcije pomažu sistematizovanje koruptivnih dela, kao i načina i nivoa na kojima se korupcija pojavljuje. Na osnovu tog uvida, utvrđuju se primarni tipovi od kojih treba otpočeti obračun sa ovom opasnom pojavom. U radu je korišćena metoda analize sadržaja i komparativna metoda. U zaključku rada ističe se da je najznačajnije zaustaviti političku korupciju, čime se istovremeno suzbija velika korupcija i pružaju šanse razrade mehanizama u suzbijanju male, odnosno sitne korupcije.

PERIODIKA

UPOTREBA DEMOKRATIJE I DRŽAVE U POPULISTIČKE I TOTALITARNE SVRHE SAVREMENIH VLASTODRŽACA

Predmet ovog rada su slabosti savremenih demokratskih poredaka koje proizilaze iz upotrebe modernih manipulativnih tehnika onih koji uspevaju da na demokratskim izborima dobiju poverenje za ulazak u vlast. Savremene demokratije pod udarom su populističkih obećanja koja su najčešće nerealna, odnosno neostvariva. Spoj populizma i demokratije najčešće je proizvod nemoći političkih elita, odnosno političkih partija u državama da rešavaju najbitnije probleme građana, odnosno da podignu rast i razvoj ekonomskog sistema, da uvedu vladavinu prava i oporave političke institucije da racionalno i efikasno funkcionišu u okviru političkog sistema. Savremene demokratije nisu podjednako razvijene i nemaju podjednake šanse u razvijanju. Paralelizam vlasti najčešće je završavao u totalitarizaciji demokratije. U savremenim demokratskim državama, posebno u onim koje se nalaze u procesu demokratske tranzicije, pokazuje se da političke vođe (partijske vođe) i kada na izborima osvoje državne funkcije ne odriču se partijskog vođstva. Na taj način demokratije postaju podređene i zarobljene od strane političkih partija, posebno njihovog političkog vođstva i vođa. Analiziran je i odnos slobode i demokratije. Iskustva pokazuju da se demokratija uspešnije utemeljuje tamo gde su ljudi osvojili slobode nego tamo gde demokratija tek treba da omogući slobode građanima. Analizirane su i opasnosti po demokratiju koje proizilaze iz zloupotrebe demokratskih uslova. Posebna opasnost po savremene demokratije proizilazi iz okolnosti u kojima oni koji dođu na vlast učine sve da društvom i državom zavladaju antipolitički principi: ravnodušnost, strah i strepnja i osećaj nemoći. Antipolitički principi ugrožavaju demokratski poredak, a oni koji se s njima služe ruše demokratiju.

ç